Rzym - O prawie i podziale prawa (I)

Card Set Information

Author:
riatoz966
ID:
310241
Filename:
Rzym - O prawie i podziale prawa (I)
Updated:
2015-10-28 17:16:13
Tags:
asd
Folders:
Rzym z repetytorium
Description:
Dokończyć s. 26-30
Show Answers:

Home > Flashcards > Print Preview

The flashcards below were created by user riatoz966 on FreezingBlue Flashcards. What would you like to do?


  1. Definicja prawa według Rzymian
    • Brak oficjalnej definicji
    • Przy opisywaniu prawa odwoływali się do wartości moralnych i etycznych (których realizacje ma zapewniać prawo
  2. Koncepcja prawa według Cycerona
    • [Późna republika]
    • Zgodna z Ius Naturae
    • Najwyższa mądrość,zgodna z naturą, która nakazuje co należy trzeba czynić i zakazuje, czego nie wolno
  3. Idea Koncepcja prawa w okresie klasycznym
    • Łączona z pojęciami: Iustitia (sprawied.), Aequitas (Słuszność), Bonum (dobro)
    • Znajomość prawa = teoria prawa + praktyczna zdolność właśc. stos. reguł (ars)
  4. Podstawy kształtujące prawo rzymskie (iura populi romani)
    Ustawy i zwyczaje (leges et mores)
  5. Podział prawa, kryterium użyteczności
    • (Utilitas) i kryterium stos.prawnych przez nie regulowanych
    • Prawo prywatne (ius privatum) - charakter osobisty/majątkowy między podm. prawa
    • Prawo publiczne (ius publicum) - aspekty ustrojowe
    • Teor. ważniejsze to drugie, bo jak rzekł Cyceron: salus populi suprema lex esto
    • (Dobro i bezpieczeństwo ludu niech będzie dla nich najwyższym prawem)
  6. Podział prawa, kryterium sposobu powstawania
    • (Bez względu na to czy priv/publ)
    • Pisane (i. scriptum)
    • Niepisane (i. nonscriptum)
  7. Podział prawa pryw., kryterium zakr. podmiotowego wiązania i obow. przestrzegania
    • P. obywatelskie (I. Quiritium/I. Civile)
    • P. Cudzoziemców (I. Peregrinorum)
    • Podział z powodu zas. personalności prawa
  8. Zas. personalności prawa
    Każdy człowiek ma przestrzegać norm odpowiednich dla swojego civitas (społ. narod., z której pochodził)
  9. Wyjątek(?) od zas. osobowośi prawa
    • Ius gentium (prawo narodów) - ono oparte na zwyczajach i część zwycz. opartyh na zdrowym rozsadku (naturalis ratio)przyjmowane do p. rzym. właśc. obywatelom (cives romani)
    • Później regulowały stosunki między obywatelami rzymskimi w P. urzędniczym (I. Honorarium)
  10. Podział prawa w okr. dominatu
    • Prawo tworzyć mógł już tylko imperator
    • Prawo stare (ius vetus, antiquum) - all normy prawne dawniejsze
    • Prawo nowe (ius novum, extraordinarium) - cesarskie konst. (leges generales)
  11. Czym są prawo naturalne i pozytywne
    • Ius naturae a Ius positivum
    • Rozwinięte za Arystotelesem przez stoików
    • Naturalne - wieczne, powszechne, mądre, zgodne z rozumem, idealne
    • Pozytywne - prawo w państwie
  12. Zależności między prawem pozytywnym a naturalnym
    • I w. p.n.e. - Pozytywne ma wynikać z Naturalnego, czy niezależne?
    • Ratio naturalis - używanie w niektórych problemach - czy to przejaw udziału porz. natural w porz. ludzkim?
    • Argumentowano potrzebe nowych praw przez naturalis ratio - gdy jurysta tak zrobił, było to juz dobitnie potwierdzone
    • Niezgodność praw - np. niewolnictwo - zgodne z ius gentium, ale nie z naturalnym prawem do wolności
    • Stały wzorzec dążeń ustawodawczych - pod wpływem doktr. chrześcijańskiej (przejaw boskiej opatrzności w porzadku wspolnym all ludzi - zapewnioa obecnosc sprawiedliwosci i slusznosci)
  13. Prawo ścisłe a prawo słuszne
    • Ius strictum a ius aequum
    • Prawo ścisłe - to okresu archaicznego, sformalizowane, ścisłe, surowe
    • Prawo słuszne - Przeciwstawiane ścisłemu - prawo oparte na zas. słuszności - czynnik determinujacy tworzenie i korekt. prawa (etyczny ele. uzysk. znacz. prawne)
    • Skargi prawa ścislego (majace swa podst. w dawnym i. civile) - sędzia nie miał możliwości uwzglednienia jakichkolwiek okolicz. stos. łączącego str.
    • Skargi dobrej wiary (iudicia - actiones bonae fidei) - Przyznanie ochrony stos. prawnym opartym na zaufaniu (fides) stron (inaczej niz wyzej); większa rola uznania sędziego
  14. Prawo przedmiotowe
    • (Ius dla jurystów = p. przedmiotowe i podmiotowe)
    • Ogół norm prawnych, które obowiązywały w danym pańtwie 
    • W Rzymie w pierwszej kolejności było to ius civile jako prawo obywatelskie
  15. Prawo podmiotowe
    • Prawo przysługujące określ. podmiotowi prawa - uprawnienie
    • Charakter bezwzględny (skuteczny względem all innych podm. - skutecznośc erga omnes)
    • Charakter względny - skuteczne jedynie względem okr. osoby - drugiej str. stos. prawnego (skuteczność inter pares)
    • Początkowo:
    • Wykonywanie tego prawa przez uprawn. podmiot jest zgodnie z porz. prawne - zgodne z ius
    • Nikt kto wykonuje swoje prawo zgodnie z jego trescia, nie skzodzi drugiemu
    • Później:
    • Nikt nie powinien robić złego użytku z przysługującego mu prawa - bo absolutna dowolność niedobra
    • Brak ogólnej teorii nadużycia p. podmiotowego
  16. Prawo powszechne a szczególne
    • Ius commune a Ius singulare
    • P. powszechne (i. commune) - stanowiace całość ogólnych unormowań, powszechnie wiążących
    • P. szczególne (i. singulare) - wyjątki od ogólnych unormowań jednakowych dla all - to zwłaszcza przywileje (privilegia)
    • Przywileje ze względu na charak. problemu prawnego (privilegia casua)
    • Przywileje ze względu na szczegolny status podmiotów, ktorych dot. (privilegia personae)
    • P. szczególne wg. Juliusza Paulusa - wyjątkowe rozw., które musi byc wyraźnie wprowadzone na podst. decyzji podmiotu odpowiedniego - ze wzgl. na jakas korzyść

What would you like to do?

Home > Flashcards > Print Preview